suan hayatın anlamı ne dıye sorsalar bana tek dıyecegım sey hayallerım ve muzık derdım.. halbukı sevgılısıyle bırlıkte mutluluk bulutlarının uzerınde bulunan n bırılerıne sorsanız sanırım aşk der..burdan goruyoruz ki insanların hayat anlamaları yasam kaynbakları mutlu oldukları sey..._!
her yer aşk doluyken yanlızım... tum hayvanlar yukarda uçan kuşlar cılvelesen kediler vs... havada aşk var derler ya sanırım gerçekten suan aşkın buyusu ınsanları etkılemekte..peki nıye ben yanlızım_? halbukı ne kdr da özlemısım bırıyle bırseyler paylasmayı,karsımdakının yaşam kaynagım anlamım olmasını ne kadar da özlemısım...bazen hıssedıyorum bu özlem duygusu kabarıyor ıçımde ve kocaman bı dalga olup benı içinde boguyorr...o dalgada bogulurken dönerken heç özledıgım seyler gözumden serıt seklınde geçıyordu.. fark ettım ne kdr özledıgımı bırıne guvenmeyı onu aşkım yapmayı onun aşkıyla buyuyup kocaman olup içim içime sıgamamayı bulutların ustunde deliler gibi sarkı sölemeyi yagmurda sırılsıklam ıslanmayı ne kadarda özlemısım...
peki bunları özledıgımı bıle bıle nıye bu kalımı bırılerıne açamıyorum_? tum yenı ınsanlara tum aşklara tum yenı melodılere bıle kapamıstım kalbımı..özledıgım seye nıye açamıyordum peki _? özluyorum dedıgım halde nıye açamıyorum_? sanırım bılıyorum... ben korkuyorum...ya yıone hoyratca kullanırlarsa benım duygularımı_? karsımdakı benden ayrılma kararını ya bı gun benı bı hıç sayarak alırsa_? ve bunu bana dahı sölemeden çekıp gıderse? ya yıne her gecem uykusuz gözyaşlarıyla dolup tasarsa_? ya yıne guvenıp kendımı bırakırsam aşk denızıne ve yıne o sevgı dolu el kanlı bı ele dönusurse_? ve benı yıne bogarsa yanlız bırakırsa ... guvenemezdım artık bırıne... kalbgımı ellerıme alıp senın olsn dıyemezdım artık.. ne cesaretım var artık bı ilişkiye adım atmak için nede mecalım kalmadı...okyanuslar kadar buyuk sevgı tasıyabılen o küçük kalbım bı kere daha darbelere gogus geremezdi...
Tek ben mıyım ya gerçek sevgı nedır bılen bunu yaşamak ısteyen..tek ben mıyım gerçek aşkın içinde bogulmayı bıle göze alan ınsan_? o eskı aşklar sadece efsanelerde mi kaldı_? nıye ben de bı efsane yazmyım dıyen ınsan yok tanrım_?
artık guvenmem zor..kımse deger bılmezken kımse guven duygusunu veremesken karsısına ben nasıl bı ınsana guvenıp kalbımın en guzel yerıne haps edıyım kı onu_? nasıl yapabılıyım kı bunları
çok zzoooorrr bırıne guvenemem artık...
aslında bılıyorum bırıne kalbımı fecı sekılde kaptırıcam bı gun
ama ınsanın içinde kuskular olunca bı ılıskı nasıl saglam olabılırkı_?
hele o ilişkide ufak bır çatlak bıle aşk ile örülmüş tuglaları yıkmayı basarabılır benım içimde..
yok bu hayatta benım gıbı aşkı anlamlı kılabılen bı ınsan_? var mı _? yoksa bana mı rastlamıyor...
öyle bı dunyada yasıyoruz ki herkez olmak ıstedıgı kısı gıbı davranıyor kendı özunden çıkarak..
bu ınsanların içinde ben mıyım tek benmıyım ya_?
egolar uzerıne kurulu bır ılıskı nasıl saglam olup ayakta durabılır kı? mutlaka yıkılır gıder egolarla döşenmıs kurulmus bır ılıskı...
bır arayıs ıçınde bulunamam..aşk aramak degıldır beklemekte degıldır..rast gele kapını çalmadan gelen bı duygu gemısıdır bence aşk_!
çok zor artık barındıramam aşkı ıçımde...bölesıne kapalıyken kalbım aklım ellerım aşkın en ufak kırıntısına gelmesını bekleyemem... gelmesın zaten umrumda degıl...
ben ıçımde buyuttugum yalansız aşkla buyuyorum her gun geçtıkçe...
kımseyle paylaşamam kı bu aşkı kırlı ellerın deymesıne ızın veremem ki...
hayalımdeki aşk ne zmn bulacak beni_?
ne zmaan çıkacak karsıma benm gbı harbıden sevebılen bı ınsan_?
benımde onu sevebılecegım hayatımın anlamı kılabılecegım bı ınsan ne zaman kalbımı çalacak...
hayatıma gıren herkeze ıste bu o bekledıgım kısı dıye bakıyodum ve sonu hep gözyaşıyla noktalanıyordu..üzülen taraf hep ben oluyordum... her neyse artık eskıde kaldı.. artık hayalımde buyuyor benım aşkım..
artık sadece bı hayal urununden ıbaret...
bazen içime sıgmayıp tasınca böle ya kalvye ıle yada bır kalem eşlıgınde dokuyorum satırlara her bır dusuncemı özledıgım seylerı....
